The Spirit of the Dog

Bir köpek için dünya, açıklanması gereken bir yer değil; içinde yaşanan bir deneyimdir.

İnsan merkezli bakışın dışına çıkarak başka bir varoluş biçimine yaklaşmayı öneriyor. Burada dünya; sahip olunacak, tanımlanacak ya da düzenlenecek bir alan olmaktan çok, sürekli yeniden keşfedilen bir ilişkiler ağı olarak düşünülüyor.

Köpeğin ruhu, sadakat ya da evcillikle değil; yön bulma, sezgi ve karşılaşma biçimleriyle ilgilidir. İnsan ile doğa, yabani ile evcil, içerisi ile dışarısı arasında kurulan sınırlar bu bakışta anlamını yitirmeye başlar.

Bu çalışma, bakılan bir köpeği değil, bakan bir varlığı takip ediyor.

Bir köpeği anlamaya çalışmaktan çok, dünyaya onun kadar yakın olmanın ihtimaline bakıyor.